Randomizowana próba opieki opartej na protokole wczesnego szoku AD 3

Aby się zakwalifikować, ośrodki badawcze musiały stosować pomiar poziomów mleczanu w surowicy jako metodę badania pod kątem wstrząsu kryptogennego i musiały przestrzegać wytycznych Surviving Sepsis Campaign dotyczących nieodnoszących się aspektów opieki, ale nie mogły mieć rutynowych protokołów resuscytacji dla septycznego leczenia. wstrząs i nie może rutynowo korzystać z ciągłych cewników ScvO2. Zrekrutowaliśmy pacjentów w oddziale ratunkowym, u których podejrzewa się sepsę, według lekarza prowadzącego, który ukończył co najmniej 18 lat, który spełnił dwa lub więcej kryteriów zespołu ogólnoustrojowej reakcji zapalnej11 (patrz sekcja Metody w dodatkowym dodatku), oraz którzy mieli oporne na niedociśnienie lub poziom mleczanu w surowicy 4 mmol na litr lub więcej. Zdefiniowaliśmy niedociśnienie oporne na leczenie jako skurczowe ciśnienie krwi, które było mniejsze niż 90 mm Hg lub wymagało leczenia wazopresyjnego w celu utrzymania 90 mm Hg nawet po dożylnym prowokacji płynem. Początkowo wymagaliśmy, aby płynna próba wynosiła 20 ml lub więcej na kilogram masy ciała, podawana w ciągu 30 minut, ale w kwietniu 2010 r. Uprościliśmy wymaganie prowokacji 1000 ml lub więcej podawanej w ciągu 30 minut . Pacjenci nie musieli być wstrząśnięci po przybyciu na oddział ratunkowy, ale musieli zostać włączeni do badania w oddziale ratunkowym w ciągu 2 godzin po najwcześniejszym wykryciu wstrząsu i w ciągu 12 godzin po przybyciu. Continue reading „Randomizowana próba opieki opartej na protokole wczesnego szoku AD 3”

Randomizowana próba opieki opartej na protokole wczesnego szoku AD 2

zgłaszano, że wśród pacjentów z ciężką sepsą lub wstrząsem septycznym w jednym miejskim oddziale ratunkowym śmiertelność była znacznie niższa wśród osób, które były leczone zgodnie z 6-godzinnym protokołem wczesnego leczenia ukierunkowanego na cel (EGDT) niż wśród osób, którym podano standardową terapię (30,5% w porównaniu do 46,5%) 4 Na podstawie założenia, że zwykła opieka nie zawiera agresywnej, terminowej oceny i leczenia, protokół dla EGDT wymagał cewnikowania żył centralnych do monitorowania centralnego ciśnienia żylnego i nasycania ośrodkowego żylnego tlenu (ScvO2), które były używane do kierowania użyciem dożylnych płynów, wazopresorów, upakowanych transfuzji czerwonych krwinek i dobutaminy w celu osiągnięcia wcześniej określonych celów fizjologicznych. W dziesięcioleciu od opublikowania tego artykułu nastąpiło wiele zmian w postępowaniu z sepsą, podnoszących kwestię, czy wszystkie elementy protokołu są nadal konieczne.5-7 Aby odpowiedzieć na to pytanie, opracowaliśmy wieloośrodkowe badanie porównujące alternatywne strategie resuscytacji w szerokiej kohorcie pacjentów z wstrząsem septycznym. W szczególności przetestowaliśmy, czy resuscytacja oparta na protokole była lepsza od zwykłej opieki i czy protokół z centralnym monitorowaniem hemodynamicznym do kierowania użyciem płynów, wazopresorów, transfuzji krwi i dobutaminy był lepszy od prostszego protokołu, który nie zawierał tych elementów.
Metody
Przestudiuj badanie
Przeprowadziliśmy wieloośrodkową, randomizowaną próbę Protokołu Opieki nad Wczesnym Szóstym Szokiem (ProCESS) w 31 szpitalach w Stanach Zjednoczonych. Instytucjonalna komisja rewizyjna na Uniwersytecie w Pittsburghu i na każdej innej stronie uczestniczącej zatwierdziła zarejestrowany protokół badania, który jest dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Narodowy Instytut Ogólnych Nauk Medycznych sfinansował badanie i zwołał niezależną radę monitorującą dane i bezpieczeństwo (patrz Dodatek dodatkowy dostępny na stronie internetowej). Sprzęt monitorujący ScvO2 do badania został wypożyczony na strony przez Edwards Lifesciences, ale firma nie miała innej roli w badaniu. Continue reading „Randomizowana próba opieki opartej na protokole wczesnego szoku AD 2”

Randomizowana próba opieki opartej na protokole wczesnego szoku

W jednoośrodkowym badaniu opublikowanym ponad dekadę temu z udziałem pacjentów zgłaszających się do oddziału ratunkowego z ciężką sepsą i wstrząsem septycznym, śmiertelność była znacznie niższa wśród tych, którzy byli leczeni zgodnie z 6-godzinnym protokołem wczesnej terapii celowanej (EGDT ), w którym dożylne płyny, wazopresory, leki inotropowe i transfuzje krwi zostały dostosowane, aby osiągnąć centralne cele hemodynamiczne, niż wśród osób otrzymujących zwykłą opiekę. Przeprowadziliśmy próbę, aby ustalić, czy odkrycia te można uogólnić i czy wszystkie aspekty protokołu były konieczne. Metody
W 31 oddziałach ratunkowych w Stanach Zjednoczonych losowo przydzielono pacjentów z wstrząsem septycznym do jednej z trzech grup na 6 godzin resuscytacji: EGDT oparty na protokole; standardowa terapia oparta na protokole, która nie wymagała umieszczenia centralnego cewnika żylnego, podawania inotropów lub transfuzji krwi; lub zwyczajna opieka. Pierwszorzędowym punktem końcowym była 60-dniowa śmiertelność wewnątrzszpitalna. Testowaliśmy sekwencyjnie, czy opieka oparta na protokole (połączona grupa EGDT i standardowa-terapia) przewyższała standardową opiekę i czy EGDT oparte na protokole było lepsze od standardowej terapii opartej na protokole. Drugorzędne wyniki obejmowały długoterminową śmiertelność i potrzebę wsparcia narządów.
Wyniki
Do badania zakwalifikowano 1341 pacjentów, z których 439 losowo przydzielono do opartego na protokole EGDT, 446 do standardowej terapii opartej na protokole, a 456 do zwykłej opieki. Continue reading „Randomizowana próba opieki opartej na protokole wczesnego szoku”

Ponowne leczenie HCV za pomocą ABT-450 / r-Ombazaswiru i dazabuwiru za pomocą rybawiryny AD 10

Jeden procent pacjentów zaprzestał aktywnej terapii ze względu na niekorzystne zdarzenia. Świąd był jedynym zdarzeniem niepożądanym występującym u więcej niż 10% pacjentów w obu grupach badanych, które występowały istotnie częściej przy reżimie aktywnym niż w grupie placebo. Chociaż wystąpiły trzy zdarzenia niepożądane występujące u mniej niż 10% pacjentów w każdej grupie, które były znacznie częstsze w przypadku aktywnego schematu leczenia (niedokrwistość, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wymioty), cztery zdarzenia niepożądane występujące w mniej niż 10% przypadków pacjenci w każdej grupie byli istotnie częstsi w przypadku placebo (zaparcie, rumień, ból karku i neutropenia). Najczęstszą nieprawidłowością laboratoryjną w grupie z aktywnym schematem było przemijające zwiększenie całkowitego stężenia bilirubiny, występujące u 2,4% pacjentów. Te wzrosty są zgodne ze znaną rolą ABT-450 jako inhibitora transportera OATP1B1.22,23 Wartości hemoglobiny 8,0 do poniżej 10,0 g na decylitr (stopień 2), 6,5 do poniżej 8,0 g na decylitr (stopień 3 ), a mniej niż 6,5 g na decylitr (stopień 4) wystąpiło odpowiednio u 4,7%, 0,3% i 0% pacjentów w grupie z aktywnym schematem dawkowania. Żadna z pacjentek nie przerwała leczenia z powodu anemii.
Pacjenci, którzy nie mieli odpowiedzi na potrójną terapię z zatwierdzonym inhibitorem proteazy i peginterferonem-rybawiryną byli wyłączeni z tego badania. Continue reading „Ponowne leczenie HCV za pomocą ABT-450 / r-Ombazaswiru i dazabuwiru za pomocą rybawiryny AD 10”