Mozemy to zadanie dodatkowo skomplikowac przepuszczajac przez pokarm impulsy elektryczne sprawiajace ból zwierzeciu i obserwowac

Możemy to zadanie dodatkowo skomplikować przepuszczając przez pokarm impulsy elektryczne sprawiające ból zwierzęciu i obserwować, który motyw zwycięży – motyw głodu czy motyw ucieczki przed bólem. O ile motyw głodu będzie słaby, a motyw strachu silny, wówczas szczur nie będzie ruszał pokarmu. Z czasem jednak może nadejść chwila, że pod wpływem nasilania się głodu szczur chwyci pokarm nawet narażając się na ból. Dokładnie znając czas pozbawienia pokarmu, siłę prądu i ilość uprzednich doświadczeń możemy z góry przewidzieć, w jakim momencie motyw głodu przezwycięży motyw strachu i szczur sięgnie po pokarm. Operujemy tu, więc ilościowymi wskaźnikami siły motywu. Wpływając dowolnie na występowanie i charakter czynników wyznaczających siłę motywu możemy zmuszać szczura do określonych sposobów działania. Motyw w tym wypadku jest podstawowym czynnikiem popychającym go do działania i wiemy, że gdy motyw jest, szczur działa. Gdy go nie ma lub gdy dwa sprzeczne motywy mają równą siłę, szczur pozostaje bierny. Gdybyśmy jednak ten sam eksperyment chcieli powtórzyć u człowieka, mógłby nas spotkać zawód. Załóżmy, że na podstawie naszych badań wiemy, iż na Jana działa słaby motyw głodu i silny motyw strachu. Czy Jan na pewno zachowa się zgodnie z przewidywaniami? Może tak, a może i nie. Być może zbadanie stu Janów znajdujących się w podobnej sytuacji wykaże statystycznie istotną częstość występowania tendencji do ujmowania pokarmu wywołującego ból. Znaczy to, że większość Janów powinna zachować się w określony sposób w określonej sytuacji. Nas jednak interesuje, co zrobi ten konkretny Jan, z którym mamy właśnie do czynienia. Być może, Jan rzeczywiście zrezygnuje z pokarmu, ale może też sprawić nam niespodziankę i może on na przykład przemyśleć sytuację i na podstawie pewnych rozumowych przesłanek postanowić przełamać swój strach i pokarm zdobyć. Dzieje się tak, dlatego, że Jan, jako człowiek posiada świadomość swojego działania i dla niego typowe jest to, że jego świadomość reguluje wybór tego, a nie innego celu i programu działania. Dlatego też nawet bardzo głodny człowiek może podzielić się swoim kawałkiem chleba z drugim człowiekiem, nawet bardzo ostro karany może nie odstępować od swojego działania, mając na celu na przykład wykazanie, że uważa swoje postępowanie za słuszne. Stan organizmu i informacje o sytuacji zewnętrznej, a nawet doświadczenie nie przesądzają o reakcji człowieka tak, jak to ma miejsce u innych zwierząt, u których regulator mózg funkcjonuje w najlepszym wypadku na poziomie odruchów warunkowych według praw wyznaczonych przez strukturę układu nerwowego [patrz też: gabinet medycyny estetycznej kraków, darmowe leki dla 75 latków, badania do pracy radom ]

Powiązane tematy z artykułem: badania do pracy radom darmowe leki dla 75 latków gabinet medycyny estetycznej kraków