Musielibysmy przekonac Jana, dlaczego powinien zmienic swoja decyzje

Tym, czym kierował się Jan, podejmując decyzję o zmianie pracy. W tym wypadku nieistotne jest, czy Jan w zainteresowaniu innym rodzajem pracy trafnie rozpoznał przyczynę swego działania. Istotne jest tylko to, że Jan w ten sposób uświadomił sobie powody swego działania i dla tej racji powziął decyzję o działaniu. Gdybyśmy chcieli zmienić postępowanie Jana i skłonić go do powrotu do dawnego miejsca pracy, musielibyśmy najpierw zapoznać się z racją jego działania, a potem – po postawieniu hipotezy o tak zwanych obiektywnych czynnikach, które mogły go skłonić do zmiany pracy – poinformować go o tym, jakie czynniki wpłynęły na takie postawienie przez niego sprawy. Musielibyśmy przekonać Jana, dlaczego powinien zmienić swoją decyzję. Jan mógłby wrócić do dawnego zakładu pracy dopiero wtedy, gdyby sformułował nowy motyw. Widzimy na tym przykładzie, a będziemy do tego wracali jeszcze wielokrotnie, że decydującą rolę w podjęciu i w zmianie działania odgrywa tak zwany motyw świadomy. Widzimy też, że nie jest on, czynnikiem napędowym działania. Jest on w tym sensie przyczyną działania, w jakim na przykład naciśnięcie guzika jest przyczyną odpalenia rakiety. Jak wynika z powyższych wywodów, gdy używamy w życiu codziennym słowa motyw, nadajemy mu raz pierwsze, a raz drugie znaczenie, chociaż zdaje się, że znaczenie drugie – motyw, jako racja działania jest w powszechniejszym użyciu. Mówimy na przykład: O postępowaniu Jana zadecydowały szlachetne motywy, Jan chciał stworzyć ludziom lepsze życie. Oskarżyciel uzasadnia wniosek o surowy wymiar kary niskimi motywami, którymi kierował się oskarżony, mając na myśli np. Zazdrość. Gdyby nie chciał tego zrobić, mógłby powstrzymać swoje działanie, przecież jego świadomość w momencie czynu nie była zaburzona – rozumuje sędzia. W mniemaniu osób używających słowa motyw w takim sensie działanie jest nieumotywowane, gdy osobnik na skutek zaburzenia świadomości lub braku świadomości nie może poddać swego działania kontroli intelektualnej. W takim przypadku, zgodnie z przyjętymi w naszym społeczeństwie normami moralnymi i prawnymi, człowiek nie jest karany ani nagradzany za skutki swego nieumotywowanego działania, tak jak też nie karze się zwierząt. Gdy działanie takie grozi skutkami niebezpiecznymi społecznie, co najwyżej ogranicza się mechanicznie możliwość dalszego powodowania szkód. Tyle uwag wstępnych. Wydaje się, że uzasadniają one w pewnym stopniu przyjęcie w pracy racji działania, jako sensu pojęcia motywu, a dla czynników dynamizujących działanie, również nieraz określanych terminem motyw – znalezienie innej nazwy [podobne: darmowe leki dla 75 latków, fala uderzeniowa łódź, tarnobrzeg dyżury aptek ]

Powiązane tematy z artykułem: darmowe leki dla 75 latków fala uderzeniowa łódź tarnobrzeg dyżury aptek