Niewygodna arytmetyka – z kim porozmawiać a co okryć

Większość toczącej się debaty na temat poszerzenia zakresu ubezpieczenia zdrowotnego pozwala uniknąć kłopotliwego kompromisu: przy ograniczonym budżecie, zapewnienie korzyści bardziej hojnych oznacza możliwość objęcia mniejszą liczbą osób. Co więcej, projektowanie świadczeń ubezpieczeniowych, które są ograniczone do opieki o wyższej wartości, ale które są rozszerzone na większą liczbę osób, spowoduje większą poprawę zdrowia niż zapewnienie nieograniczonej opieki dla mniejszej liczby osób. Decydenci polityczni i rzecznicy niechętnie przyjmują do wiadomości, że w świecie ograniczonych zasobów nie wystarczy wyeliminowanie marnotrawstwa: będziemy musieli dokonywać aktywnych wyborów w naszych publicznych programach ubezpieczeniowych między zwiększaniem liczby osób objętych ubezpieczeniem a zwiększaniem hojności tego ubezpieczenia . Tabela 1. Tabela 1. Roczny koszt rozszerzonego pokrycia ubezpieczenia, zgodnie z wysokością rocznej premii. Tabela ilustruje najbardziej podstawowy z tych wyborów: im bardziej obfita polisa ubezpieczeniowa, tym mniej osób, którym można objąć dany budżet. Wskazuje kwotę, jaką musiałoby pokryć pewna liczba osób z polisami o określonym poziomie hojności (jak wskazuje premia za osobę). Wybraliśmy te wartości w oparciu o podział składek na indywidualne ubezpieczenie zdrowotne na sponsorowanym przez pracodawcę rynku ubezpieczeń zdrowotnych, wykorzystując dane dla pracodawców zatrudniających ponad 50 pracowników z badania panelowego dotyczącego wydatków medycznych (MEPS) przeprowadzonego przez Agencję ds. Opieki zdrowotnej Badania i jakość.1 Mediana składki wyniosła 4 200 USD, premia za 25 percentyla wynosiła 3 500 USD, a premia w 75. percentylu wyniosła 5100 USD. Ta dyspersja odzwierciedla wiele czynników oprócz hojności polityk, w tym zmienności geograficznej i cech rejestracyjnych (chociaż opieranie analizy na składkach płaconych przez większych pracodawców łagodzi skutki tych cech). Można również pomyśleć o mniej hojnych polisach odzwierciedlających typowe składki sprzed dziesięciu lat (na przykład premia za 25 percentyli w 2008 r. Była podobna do średniej składki z 2000 r., Która wynosiła 3 500 USD po korekcie o inflację).
Analiza ta wykazuje oczywistą kompromis: stały budżet w wysokości 180 miliardów dolarów rocznie może pokryć 30 milionów ludzi polityką, której roczna składka wyniesie 6000 $, lub może obejmować ponad 50 milionów osób z polisą w wysokości 3500 USD. Przy ustalonym budżecie koszt przejścia z dostarczania planu na 25 percentyla do jednej na 90 percentyla pozostawia 20 milionów osób nieubezpieczonych. Oczywiście niektórzy mogą powiedzieć, że budżet na opiekę zdrowotną nie powinien być ustalony: powinniśmy wydać tyle, ile potrzeba na pokrycie wszystkich. Jednak argument ten lekceważy rzeczywistość finansową, która przy nieograniczonych korzyściach, programy opieki zdrowotnej mogłyby rosnąć tak szybko, że nie byłoby żadnych funduszy publicznych na nic innego, od żywności, mieszkania i edukacji.
Ta dyskusja domyślnie zakłada, że droższe plany zdrowotne oferują korzyści, które bardziej poprawiają zdrowie, ale w tej kwestii nie ma zgody. Niektórzy twierdzą, że droższe plany nie zapewniają praktycznie żadnej przewagi nad tańszymi, a wyeliminowanie podwójnych testów, niepotrzebnych procedur i terapii z nieudowodnionymi korzyściami byłoby wystarczające, by powstrzymać wzrost wydatków na opiekę zdrowotną i zapewnić opiekę nieubezpieczonym.
[przypisy: leczenie endometriozy, endometrioza operacja, pracownia emg ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza operacja leczenie endometriozy pracownia emg