Torebka jest najlepiej rozwinieta od strony kory mózgowej

W przypadkach braku torebki stwierdza się na brzegach ropnia warstwę nacieków okołonaczyniowych i małych ropni oddzielonych, ogniska martwicze z bakteriami, a na zewnątrz nieropny stan zapalny tkanki mózgowej (encephalitis). W torebce wykształconej i widocznej makroskopowo stwierdza się na zewnątrz warstwy martwiczej wyraźną tkankę łączną z włóknami równolegle przebiegającymi, a zewnątrz tej torebki jest wyraźna warstwa rozmiękłej tkanki mózgowej świadcząca o czynnym procesie mimo wytworzenia torebki. Torebka jest najlepiej rozwinięta od strony kory mózgowej, skąd bierze początek, jak stwierdzono hisrologicznie, a najsłabiej od strony komory bocznej. Ropień powiększa się odśrodkowo, przez rozpad wewnętrznej warstwy torebki posuwając się w kierunku komory. Szczelinowate ropnie móżdżkowe prawie nigdy nie są otorbione, sferyczne często. Continue reading „Torebka jest najlepiej rozwinieta od strony kory mózgowej”

Histologicznie stwierdzono nacieki ropne

Czasem jednak dochodzi do wytworzenia powierzchownych ropni sięgających do substancji białej ze zniszczeniem uprzednim warstwy korowej. Najczęściej ropień rozwijający się podkorowo wciąga w proces zapalny tylko głęboką, sąsiadującą z ropniem warstwę substancji korowej. Histologicznie stwierdzono nacieki ropne około-naczyniowe i zakrzepy wewnątrznaczyniowe w substancji białej i przylegających częściach kory. Wskutek rozpadu i rozsuwania włókien nerwowych substancji rdzennej mózgu, wytwarzają się małe zbiorowiska ropne, które powiększając się zlewają się we wspólną jamę ropnia, a czasem łączą się ze sobą tylko za pomocą dużych otworów w oddzielających ich przegrodach (ropnie pojedyncze wielokomorowe). jeżeli ogniska zapalne (encephalitis) ulegając zropieniu nie połączyły się ze sobą, tworzą się ropnie mnogie, trudne do leczenia. Continue reading „Histologicznie stwierdzono nacieki ropne”

dodatni odruch Babinskiego

Zaburzenie napięcia mięśniowego badamy zalecając choremu przy zamkniętych oczach wyciągnąć obie wyprostowane kończyny górne przed siebie i ustawiamy je na jednym poziomie. Po chwili stwierdzamy, że ręka strony ropnia obniża się i zbacza na zewnątrz; ręka druga pozostaje na miejscu lub tylko nieznacznie się obniża. Dość często stwierdza się drżenie kończyn zwłaszcza stopy po stronie chorej. Czasem stwierdzić można nie skrzyżowane porażenie kończyn zwłaszcza górnej i nie skrzyżowane lub skrzyżowane zaburzenia czuciowe wywołane uciskiem ropnia móżdżku i otaczającej ropień tkanki nerwowej na most. Zachowanie się odruchów ścięgnistych jest bardzo niejednolite, mogą one być zmniejszone po jednej lub obu stronach, ale mogą być i wzmożone. Continue reading „dodatni odruch Babinskiego”

Chory z ropniem pólkuli mózdzku nie trafia palcem

Siadamy naprzeciw chorego, jeżeli chory leży, stajemy na końcu łóżka (nie z boku) i polecamy choremu końcem palca najpierw jednej, potem drugiej ręki dotknąć naszego palca, umieszczonego przed nim na odległości długości jego całej kończyny górnej. W czasie pouczania chory ma oczy otwarte, a badający trzyma już swój palec przed chorym. Chory zamyka oczy i stara się dotknąć naszego palca. Chory z ropniem półkuli móżdżku nie trafia palcem: ręki, po stronie ropnia, palca naszego, lecz Zbacza palcem przeważnie na zewnątrz. Mimo to dotykamy naszym palcem jego palca i polecamy próbę powtórzyć (chory ma stale zamknięte oczy). Continue reading „Chory z ropniem pólkuli mózdzku nie trafia palcem”